(foto d.d. 8 november 2005: Frans Bastings, Fotostudio CL, www.fotostudiocl.nl)

Telescopen en verrekijkers

Sinds het begin van mijn hobby heb ik diverse telescopen gehad.

1977: 60 mm refractor - "Tassie" (verkocht);
1979: 80 mm refractor - "Polly" - samen met Freerik van Dijk (verkocht);
1982: 140 mm Newton - gefabriceerd door Hans Dekker - "Palantir";
1989: 200 mm Newton - gefabriceerd door Opticon (verkocht);
1997: Celestron C11 - 280 mm Schmidt-Cassegrain - "Leviathan" (verkocht);
2003: Skywatcher 102mm Maksutov Cassegrain (verkocht aan de zeer jonge, intelligente en enthousiaste amateur-astronoom Gijs Smeets);
2004: OMC-140 - 140 mm Maksutov-Cassegrain, voorzien van een Hilux-coating;
2005: Takahashi FS-60C - 60 mm refractor - "Baby-Tak";
2006: Takahashi Sky90 II - 90 mm refractor - "Tak" (samen noem ik ze "de Takkies").

Daarnaast bezit ik diverse prismakijkers, waaronder:
10x50 Dekarem (Carl Zeiss Jena); 15x80; 22x100.

Mijn hoofdinstrument is de OMC-140. Omdat ik geen vaste opstelling heb, en ik het behoorlijk aan de rug heb zo af-en-toe, heb ik behoefte aan een niet al te groot en zwaar instrument. De OMC-140 is ontworpen door Harrie Rutten en uitermate geschikt voor het waarnemen van sterbedekkingen vanwege zijn enorm goede contrast. Wie op mijn Maan-pagina kijkt kan zichzelf hiervan overtuigen.
De OMC-140 staat opgesteld op een Celestron Advanced GT montering. De oude montering, een Synta EQ5 staat bij vrienden, en wordt nog geregeld gebruikt.

De Takahashi FS-60C heeft mijn hart gewonnen. Ik heb hem geruild tegen een 60mm Meesters die ik nog had staan, maar waar ik niets meer mee deed en die nu in goede handen is bij een enthousiaste verzamelaar.
De Baby-Tak: Wat een ongelooflijk goede optiek. Enige nadeel is dat het moeilijk is om scherp te stellen vanwege de uiterst korte bouwlengte. Maar wat een grandioze telescoop.....
De ultieme reistelescoop.

        
De 22x100 in gebruik tijdens de Venusovergang op 8 juni 2004                         De OMC-140, op de EQ-5 montering                    

     
De Baby-Tak, op een Nexstar GT montering                                    De Sky90 als telelens voor de Canon EOS 350D
                                                                                                           (foto: Rob Oostwegel)

Wat veel mensen vergeten is dat bij een telescoop de gebruikte oculairen van groot belang zijn; veel amateur-astronomen gebruiken oculairen die qua prijs duurder zijn dan de goedkoopste telescopen.
Ikzelf gebruik de volgende oculairen:

Robtics SWA 38 mm, Meade Super Plössl serie 4000 26 mm, Ultrawide Plössl 20 mm, Televue Nagler 13 mm type 1, Televue Nagler 9 mm type 1, en een Takahashi ED LE 5 mm. Daarnaast heb ik een Televue PowerMate 5x en een binoviewer, de Baader Maxbright.

Fotografie.

Ik fotografeer met twee bodies Canon EOS 350D, met de volgende lenzen:
Sigma 10-20 mm f/4-5.6;
Canon 24-105 mm f/4 L;
Canon 85 mm f/1.8;
Canon 28 mm f/1.8;
Sigma 100-300 mm f/4.

De Canon 24-105 is mijn 'walk around'-lens. Het was een pittige aanschaf (900 Euro), maar ik heb er helemaal geen spijt van. De lens is voorzien van een 'image stabilizer', en dat is een uitkomst. Ik kan zo nog 1/8s belichten uit de hand. De Sigma 100-300 is een grote, en zware telelens, maar is optisch waanzinnig goed. Ik heb testopnames genaamd met de Sigma én de Takahashi FS-60C, maar de kwaliteit van de Sigma op 300mm is beter. Dat zegt toch wel wat. Tegen de Sky90 legt de Sigma het af, maar dat is geen schande.